టైంస్ అఫ్ ఆంధ్రా / వార్తా విభాగం

అంగట్లో అరువు తలమీద బరువు.

అంగిట్లో బెల్లం, ఆత్మలో విషం.

అంగడి వీథిలో అబ్బా! అంటే, ఎవరికి పుట్టావురా కొడకా! అన్నట్లు.

అంటక ముట్టక దేవుడికి పెడుతున్నాను, ఆశపడకండి బిడ్డలారా! అవతలికి పోండి అన్నాడట!

అంటే ఆరడి అవుతుంది. అనుకుంటే అలుసవుతుంది.

అండ 'వుంటే' ' కోండ ' బద్దలు కొట్టవచ్చు.

అంటుకోను ఆముదం లేదుకాని, మీసాలకు సంపెంగ నూనె.

అంతంత కోడికి అద్ధశేరు మసాలా.

అంతనాడులేదు, ఇంతనాడులేదు, సంతనాడు కట్టింది ముంతంత కొప్పు.

అంత పెద్ద పుస్తకం చంకలో ఉందే, పంచాంగం చెప్పలేవా అన్నట్లు.

అంతము లేని చోటు లేదు, ఆది లేని ఆరంభం లేదు.

అంత వురిమి - ఇంతేనా కురిసింది.

అంతా అన్నీ తెలిసినవాడూ లేడు, ఏమి తెలియని వాడూ లేడు.

అంతా ఆడపిల్లలే ఉంటే అన్నీ అబద్దాలే చెప్పాలట.

అంతా మనవాళ్ళే గాని, అన్నానికి రమ్మనే వాళ్ళే లేరు.

అందని ద్రాక్షపండ్లు పుల్లన అన్నట్లు.

అంద ముంటే అయెనా? అదృష్టం వుండదా?

అందరి కాళ్ళకు మొక్కినా అత్తారింటికి పోక తప్పదు.

అందానికి దాల్చిన ఆభరణం ఆపదలో ఆదుకుంటుంది.

అందరూ శ్రీ వైష్ణవులే - బుట్టెడు రొయ్యలు మాయ మయ్యాయి.

అందరినీ మెప్పించడం అలవిగాని పని.

అందరికీ అన్నం పెట్టేవాడు - రైతే.

అందరికి శకునం చెప్పే బల్లి తను పోయి కుడితిలో పడ్డట్టు.